‏نمایش پست‌ها با برچسب کافی‌رابطه. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب کافی‌رابطه. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۴ اسفند ۱۹, چهارشنبه

این منم...

آدمی متشکل از مجموعه‌ای از اخلاقیات است. اخلاقیات متفاوت، خصوصیات خوب، بد... و این خوب و بد در چشم اطرافیان متفاوت است... وقتی میگویم خصوصیت بد، ممکن است در چشم خود ِ آن آدم بد نباشد، یا در چشم طرف مقابل و اطرافیانش بد نباشد، اما از چشم یک نفر بد بیاید...
حالا شما یا میتوانید با این خصویت بد بسازید یا نه.... آدمی مجموعه‌ای از اخلاقیات و خصوصیات است.. شما وقتی از یک نفر خوشتان میاید یعنی خصوصیات خوب بیشتری در آن آدم دیدید. یعنی حتی آن خصوصیات بدی که داشته هم نتوانسته شما را از خودش دور کند... یا به عبارتی، آن خصوصیات اصلی که مد نظر شما بوده را، طرفتان داشته است. شما از یک پکیج خوشتان اومده.. از پکیج آن آدم و تمامی اخلاقیاتش...
آدمی هر آنچه در خصوصیات اخلاقیش باشد بروز میدهد... اگر نباشد هم که قرار نیست فیلم بازی کند... که اگر بنا باشد فیلم بازی کند همان به که خودمان را گول نزنیم...
آدمی یک پکیج از احساسات و اخلاقیات مختلف است که این پک را همه جا و در همه حال با خودش به همراه دارد...

۱۳۹۳ شهریور ۱۴, جمعه

آتش بس

حسین وی در وبلاگش چنین نوشته و آخ که چه قبولش دارم و این روزها درکش می‌کنم:
"محبوب‌تان را – دوست‌ترین‌تان را – هرگز نبخشید. بخشش، دوپهلوترین، خطرناک‌ترین و نامردترین واژه‌ای است که ممکن است در تار و پود یک رابطه‌ی دوستانه پیدا شود و پنهان بماند؛ درست مثل کاردی تیز که لابلای وسایل دیگر پنهان شده و یک روز که بی‌هوا دست می‌اندازید تا چیزی را از کشو بردارید، عمیق‌ترین زخم‌ها را بر دست‌تان می‌گذارد."
کاملش را اینجا بخوانید: همین زخم‌هایی که نشمرده‌ایم…
حالا شاید مقصود نویسنده آن چیزی نباشد که من درکش می‌کنم و موافقش هستم ولی حرف من این است که نبخشیم... یا وقتی ببخشیم که برایمان همه چیز حل شده باشد، که بعدتر خنجر دولبه‌ای نشود که هم خودمان را ببرد هم رفیق و یار را... 
همین را می‌توان بسط داد به تشکیل زندگی.. به خانواده... به پدر و مادرهایمان... به من و توی نوعی که قرار است روزی زندگی تشکیل دهیم.. از رفتارهای بدی که از طرف مقابل سر می‌زند نگذریم، اگر برایمان حل و فصل نشد نگذاریمش گوشه‌ای از ذهنمان.. همان لحظه بهش بگوییم. همان روزها حلش کنیم... نگذاریم ماجراها روی هم تلنبار شوند و روزی با خشمی که دارید خود و اطرافیانتان را بسوزانید...
منظورم این نیست که همش جنگ و دعوا باشد، اصلن به نظرم بهترین کار زندگی همین "گذشت کردن" آدمهاست. گذشت داشته باشیم... ولی اگر چیزی در ذهنمان خیلی اذیت کننده بود و خطوط قرمزمان را رد کرده بود، مطرحش کنیم.. با دل چرکین، گذشت نکنید که خیانت به خود و آینده‌تان است.

پ.ن: باید پیش مشاور بروم... این روزها چه کسی به مشاور نیازی ندارد؟

پ.ن2: متن شاید واضح نباشد و برداشت بد کنید... نکنید :ی

 

۱۳۹۳ خرداد ۱۱, یکشنبه

دلتنگی موجود عجیب و خریه..

دلتنگی‌م از یه حدی که بالا میره خل میشم و به اصطلاح خودم، جفتک می‌ندازم. به چه نحوی؟
اینجوری که یا به یه چیز گند می‌زنم، یا با کوچکترین حرف و کاری ناراحت میشم و غصه‌م می‌گیره.. میشم یه آدم حسود... وقتی ماجرا به اینجا میرسه دیگه حتی یادم نمیاد منشا همه‌ی این حال بدم، دلتنگی بوده..

بعدش که دلتنگی رفع میشه تازه به خودم میام می‌بینم ئع چه آرومم... چه خرم...:ی

پ.ن: "لحظاتِ خنده‌دارِ دلتنگی"
آآآخی اینو خوندم اشکم در اومد واسه خود ِ پارسال ِ دست شکسته‌م. گنا داشتم :))

۱۳۹۳ اردیبهشت ۱۰, چهارشنبه

یک سالگی

یه سال پیش این موقع هنوز مردد بودم... شاید یه آدم کمالگرا که دیگه گندش رو در آورده بود از تردید و امروز و فردا کردن... مدتها بود که آرامش از ذهنش رفته بود...
اما الان آرومم. خوشحالم... لبخند می‌زنم به یک سال گذشته و بزرگ شدنمون... یک سال گذشت؟ اوووف بزرگ شدیما :ی :)

۱۳۹۲ بهمن ۱۷, پنجشنبه

برف

امشب، همون چند دقیقه‌ی کوتاهی که بین برفا راه رفتیم و برفای پودر شده رو سرمون ریختیم و ذوق کردم و خندیدیم و...
همون چند دقیقه رو باید ثبت کرد و تا مدتها باهاش انرژی گرفت. :)

۱۳۹۲ آذر ۱۶, شنبه

هم‌آواز و هم‌بغض

اين نسيم، اين سفره‌ی مُهيا شده‌ی سبز، اين من و اين تو، همه شاهدند،
که چگونه دست و دل به هم گره خوردند ... يکی شدند و يگانه.
تو از آن سو آمدی و او از سوی ما آمد، آمدی و آمديم.
اول فقط يک دل‌دل بود. يک هوای نشستن و گفتن.
يک بوی دلتنگ و سرشار از خواستن. يک هنوز باهمِ ساده.
رفتيم و نشستيم، خوانديم و گريستيم.
بعد يک‌صدا شديم. هم‌آواز و هم‌بُغض و هم‌گريه، هم‌نَفس برای باز تا هميشه با هم بودن.
برای يک قدم‌زدن رفيقانه، برای يک سلام نگفته، برای يک خلوتِ دل‌ْ‌خاص، برای يک دلِ سير گريه کردن ... 
برای همسفر هميشه‌ی عشق ... باران! 
باری ای عشق، اکنون و اينجا، هوای هميشه‌ات را نمی‌خواهم..
نشانی خانه‌ات کجاست؟!


"سید علی صالحی"

۱۳۹۲ آذر ۱۰, یکشنبه

نقطه‌های آواره

حقیقت ِ امر این است که من یک موقع‌هایی از نقطه گذاشتن برای پایان واهمه داشتم. باورم نمیشد با یک نقطه به راحتی بتوان چند سال دوستی را تمام کرد. باهاش جدال می‌کردم. بعدتر انگار که عادت کرده باشم به این مدل نقطه‌ها... اگرچه هضمش برایم سخت بود اما دیگر جدالی سخت در کار نبود...
هر چقدر هم که فکر کنم نقطه‌گذاری هنوز هم که هنوز است برایم راحت نیست. هضم شدنی نیست، حتی تصورش هم گلویم را از بغض خفه می‌کند...

۱۳۹۲ شهریور ۲۳, شنبه

مستِ بی سر سرخوش

این‌بار من یک‌بارگی در عاشقی پیچیده‌ام
این‌بار من یک‌بارگی از عافیت بُبریده‌ام
دل را ز خود برکنده‌ام با چیز دیگر زنده‌ام
...

شعر مولانا، صدای همایون شجریان..

۱۳۹۲ مرداد ۲۹, سه‌شنبه

روزنوشت- نیمه‌ی دوم مرداد 92

1. اثاث کشی پدیده‌ی فرسایشی بود که انجام شد. آمدیم خانه‌ی قدیم ِ جدید شده یا بهتر بگویم: زیر و رو شده. اما هنوز کامل ساکن نشدیم. کار ادامه دارد. در یک کلام کل این پاراگراف را خلاصه کنم و بگویم که هفته‌ای که گذشت، از روی ما رد شد، روان‌مان را نابود کرد. و ما جمعه آخر شب، خودمان را به زندگی بازگرداندیم و به خودمان قول دادیم هفته را درست و به بی‌خیالی و خوشی و بدون دعوا و پر از اتفاقات خوب آغاز کنیم.

2. هفته شروع شد. همچنان استاد راهنمایم در بلاد کفر به سر می‌برد. چندتایی ایمیل با هم رد و بدل کردیم، نه درباره‌ی این پروژه‌ی لنتی که مثل مرداب شده، درباره‌ی سمینار بچه‌ها و این قبیل مزخرفات. هر چه به آخر مرداد نزدیک‌تر می‌شویم استرسم برای هیچ کاری نکردن یا بهتر بگویم "لاک‌پشتی کار کردن" روی پروژه‌ام بیشتر می‌شود، احتمالن یک روز این استرس خفه‌ام کند. خلاصه که همین چند روز آتی باید تکانی‌ بهش بدهم.
شهریور هم باید بروم کارهای اداری ِ تمدید ترم و این لوس‌بازی‌ها...

3. پروژه‌ی کاری بد پیش نرفته. حدسمان این بود که سریع‌تر پیش برود، اما الان اوضاع خوب است. حداقل‌ترینش این است که از این پروژه کلی چیز یاد گرفتیم، دقیق‌تر و جدی‌تر شدیم. در همین حین با آدمهای جذابی آشنا شدم که کنار هم کار می‌کنیم و ناهار می‌خوریم و اثاث‌کشی می‌کنیم و جلسه می‌گذاریم که"میزان بهره‌وری را بالاببریم:ی" و.... مگر آدم چه می‌خواهد از زندگی‌اش؟ :)

4. میم آخر هفته می‌رود زنجان برای شروع ترم. آنجا قرار است زندگی جدید و سختی شروع کند. هنوز منتظر ِ نتایج تکمیل ظرفیت هستیم، اما اگر نتیجه مناسب هم نبود "ی" می‌تواند از پس‌اش بر بیاید و نتیجه‌ی خوبی بگیرد. اولین باری بود که امتحان می‌داد، قطعن اینبار می‌ترکاند.
میم می‌رود، از همه‌ی حواشی و حس‌ها که بگذریم عمیقن برایش خوشحالم. همین حالا که این را می‌نویسم بغض امان نمی‌دهد اما حقیقت همین استکه بهترین اتفاق برایش افتاد. نتایج تلاش‌هایش را گرفت. کاش "ی" هم زودتر بهش بپیوندد که شادی‌مان دوچندان شود.

5. همه‌ی ماجراهای خوب و بد ِ چند روزی که گذشت، آنقدر سنگین بود که حس می‌کنم زیرش خم شدم. شب‌ها خوابم نمی‌بُرد، روزها با کمترین چیزی که میشد اعصابم به هم می‌ریخت. معنی نیم-افسردگی شاید همین باشد. اما ته تهش، کنار همه‌ی اینها، سین کنارم بود. در کنارهمه‌ی بداخلاقی‌هایم.. به خودم می‌گویم ینی امکان داشت بهتر از این برایم اتفاقی بیفتد؟ بعد آدم بغضش را قورت می‌دهد و اشکش را پاک می‌کند و با همین یار ِ همیشه یار لبخند می‌شود :)

۱۳۹۲ تیر ۲۱, جمعه

گرمای آرامش بخش دست‌ها

ثبت حس خوب و آروم این روزها...
انقدر آروم که تو اوج ناآرومی،، باز یه گوشه‌ی ذهنم هست که آرومم می‌کنه و میگه بیخیالِ دنیا. الان رو بچسب.

۱۳۹۲ تیر ۷, جمعه

چیزهایی هست که...

  گاهی باید خیلی ساده، در چشمش نگاه کنی و چیزهایی را بهش بگویی. اگر نمی‌توانی خوب چشمت را ببند و بگو... سکوت نکن، این سکوت لعنتی از درون هی می‌خوردت، عین همان زخم‌هایی که صادق هدایت در بوف کورش گفته که عین خوره به جانت می‌افتد و...
  جراتت که بیشتر شود گوشی تلفن را برمی‌داری و برایش پیغام می‌گذاری که "چیزهایی هست که نمی‌دانی..."
وای از زمانی‌که می‌شنودش... آن حس لعنتی را باید لمس کنی. باید رسوخ کردن این حرف را در ذره ذره‌ی وجودش ببینی..
چیزهای  زیادی هست برای دانستن، کم ِ کم به زبان بیاور که "هست، اما بعدتر خواهی شنید"...

 پ.ن: حتمن فیلم "چیزهایی هست که نمی‌دانی" را یادتان هست.
 پ.ن2: چیزهایی هست که خوب می‌دانی..

۱۳۹۲ اردیبهشت ۱۱, چهارشنبه

جهت ثبت احوال :)

جالبه که الان یه استرس خاصی دارم. استرس نیست‌ها، نمی‌دونم. یه جور جالبیم :ی

۱۳۹۱ بهمن ۹, دوشنبه

همه چیز از بیرون جذاب است...*

هاه! آدمی از شنیدن یه سری چیزا هنگ می‌کنه!

*ناهنجاری و روابط مثلث‌گونه‌ی آدمای گاسیپ گرل فقط از بیرون جذابه ..

۱۳۹۱ آذر ۱۹, یکشنبه

ترمز ممنوع!

بزن کنار..
پیاده شو...

پ.ن: به همین سادگی‌ها هم نیست. طول و تفسیر دارد که نویسنده از بیان آن عاجز است..

۱۳۹۱ مهر ۷, جمعه

زندگی در لحظه؛ گریز آناتومی

آدم‌ها خیلی از وقتشون رو صرف تمرکز روی آینده‌شون می‌کنن. برنامه‌ریزیش می‌کنن. بعد از مدرسه، بعد از لیسانس، بعد از تخصص، بعد از...
اما زود می‌فهمی زندگیت جریان داره. نه بعد از مدرسه، نه بعد از... همین الان. درست همین لحظه. اینجاست. تو یه چشم به هم زدن از دستش میدی.

تو اینارو گفتی؟ گفتی دوستت دارم؟ گفتی من حتی نمیخوام بدون تو زنده باشم؟ تو زندگی من رو عوض کردی. تو اینو گفتی؟ یه نقشه بکش. هدف داشته باش، روش کار کن. اما هر از گاهی نگاهی به دور و برت هم بنداز. چون همینه. شاید فردا همه چیز تموم بشه...

۱۳۹۱ تیر ۱۴, چهارشنبه

ما به خود بدهکاریم.

بدهکار برای تمام لحظاتی که چشممان به آن گوشه بود که سبز شود و وقتی سبز شد ما هیچ، ما نگاه..
بدهکار برای تمام دلتنگی‌هایی که نگفتیم‌ِشان..
بدهکار برای تمام درفت‌هایی که پست نکرده، حذف‌شان کردیم..
بدهکار برای...

۱۳۹۱ تیر ۴, یکشنبه

هنوزم وقتی بارون میاد منو به یاد میاری؟

«پشت پنجره‌های این شهر زنان قرن‌هاست چشم انتظار ایستاده‌اند. زنان سرزمین من چشم انتظار می‌میرند...»*

*این تابستان فراموشت کردم. بهاره رهنما

۱۳۹۱ تیر ۲, جمعه

خیس

تو توی غذاهات کمتر پیاز بریز تا دهنت بو نده،
منم قول میدم به جای کتاب وایتکس بخونم تا فکرام تمیز شه.
*
بیا بریم... میخوام حرف آخرمو، خیس، همون اولش بهت بگم.

۱۳۹۱ خرداد ۱۶, سه‌شنبه